• books1.jpg
  • hammer1.jpg

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Πρώτα υπήρχαν πολίτες που φοβόντουσαν μην τους πάρουν τα σπίτια οι Τράπεζες…Τώρα υπάρχουν και πολίτες που φοβούνται μην τους πάρει τα σπίτια το Κράτος!!

ToΔημόσιο, οψίμως, ενόψει του Κτηματολογίου «θυμήθηκε» ότι του ανήκουν εκτάσεις  που έχουν ανοικοδομηθεί και βρίσκονται εντός σχεδίου στην περιοχή του Δήμου Γαλατσίου, Νέας Ιωνία, Νέου Ηρακλείου και σε άλλες περιοχές. Έτσι απέστειλε χιλιάδες ειδοποιητήρια σε ανυποψίαστους πολίτες ιδιοκτήτες μονοκατοικιών και διαμερισμάτων πολυκατοικιών σχετικά με ενστάσεις του ελληνικού Δημοσίου για διεκδίκηση οικοδομημένων εκτάσεων που βρίσκονται εντός σχεδίου. Με απλά λόγια το Δημόσιο στην ουσία διεκδικεί τα σπίτια των πολιτών, με τον ισχυρισμό ότι οι εκτάσεις επί των οποίων κτίστηκαν οικοδομές, ήταν ανέκαθεν δημόσιες ή πρώην δασικές οι οποίες μετά την ένταξη στο σχέδιο πόλεως διατήρησαν το δημόσιο χαρακτήρα τους!

Ο ισχυρισμός αυτός, ανεξαρτήτως εάν έχει βάση ή όχι, είναι απορριπτέος σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 4 του ν. 3127/2003, που επιτρέπει υπό προυποθέσεις την χρησικτησία κατά του Δημοσίου για εντός σχεδίου ακίνητα, καθότι για πάνω από 30 χρόνια οι ιδιοκτήτες και οι δικαιοπάροχοι των ιδιοκτητών είχαν καλόπιστα την πεποίθηση ότι τα εν λόγω ακίνητα, τους ανήκουν κατά κυριότητα, καθότι ουδεμία εμφανή διεκδίκηση από το Δημόσιο υπήρξε στο παρελθόν για αυτά τα ακίνητα (η οποία τυπικά θα έπρεπε να εμφανιζόταν στο αρμόδιο υποθηκοφυλακείο που υπάγεται το ακίνητο).

Η πεποίθηση των πολιτών ότι απέκτησαν νόμιμα την κυριότητα των ακινήτων τους χωρίς υποψία ότι υφίσταται θέμα διεκδίκησής τους από το Δημόσιο ενισχύεται και από το ότι οι αρμόδιες πολεοδομικές υπηρεσίες που χορηγούσαν ανεπιφύλακτα άδειες για ανοικοδόμηση μονοκατοικιών και πολυκατοικιών δεν είχαν θέσει τέτοιο θέμα, ούτε η Εφορία είχε θέσει  θέμα αμφισβήτησης της κυριότητας από το Δημόσιο ενόψει της υποβολής σχετικών φορολογικών δηλώσεων και πληρωμής φόρων ακίνητης περιουσίας από τους πολίτες.

Άλλωστε ούτε οι Τράπεζες θα χορηγούσαν στεγαστικά δάνεια στους αγοραστές των εν λόγω ακινήτων, ούτε θα έθεταν προσημειώσεις υποθηκών σε αυτά για να εξασφαλίσουν τα δάνεια που παρείχαν, εάν διαπιστώνανε από το νομικό έλεγχο στα αρμόδια υποθηκοφυλακεία ότι υπάρχει εμπράγματη διεκδίκηση του Δημοσίου επ’ αυτών των ακινήτων. Δηλαδή η Τράπεζα σε καμία περίπτωση δεν θα χορηγούσε στεγαστικό δάνειο σε κάποιον εάν το ακίνητο φαινόταν ότι ανήκει στο Δημόσιο, καθότι η Τράπεζα θα στερείτο τη δυνατότητα να «βγάλει» το ακίνητο στον πλειστηριασμό σε περίπτωση που ο αγοραστής/δανειοδοτούμενος δεν πλήρωνε το στεγαστικό του δάνειο. Και φυσικά κανείς αγοραστής δεν θα έμπαινε σε τέτοιον κόπο και έξοδα (καταβολή τιμήματος αγοραπωλησίας, λήψη στεγαστικών δανείων, πληρωμή φόρων ακίνητης περιουσίας, ΕΝΦΙΑ, κ.ο.κ.) εάν πίστευε ότι επρόκειτο για ακίνητο του Ελληνικού Δημοσίου.

Ειδικότερα, για την έκταση «Κτήμα Εύμορφη Εκκλησία» του Γαλατσίου, ανεξαρτήτως της μορφολογίας της έκτασης (δάσος, λιβάδι, βοσκότοπος κ.ο.κ.), που αντιστοιχεί σε 4500 στρέμματα περίπου, έχει κριθεί αμετάκλητα με αποφάσεις του Αρείου Πάγου (ενδεικτικά βλ. ΑΠ 1281/2002) και Δικαστηρίων της ουσίας ότι ΔΕΝ έχει κυριότητα επ’ αυτής το Δημόσιο.

Παρόλα αυτά το Δημόσιο ενώ γνωρίζει καλώς τα ανωτέρω τα αγνοεί επιδεικτικά και συνεχίζει τις αβάσιμες διεκδικήσεις του. Οι διεκδικήσεις αυτές επιβάλλεται να πέσουν στο κενό, αρκεί οι πολίτες να εναντιωθούν εγκαίρως σε αυτές με τα μέσα που παρέχει ο νόμος. Σε πρώτη φάση η παράσταση ενώπιον της Επιτροπής Ενστάσεων κατά της ένστασης του Δημοσίου για κάθε θιγόμενο πολίτη κρίνεται επιβεβλημένη. Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει πολιτική λύση επί του θέματος. Όμως, με βάση τα παρόντα δεδομένα, δεν υπάρχει δικαιολογία στην αδράνεια απέναντι στον μαζικό σφετερισμό της ακίνητης ιδιοκτησίας των καλόπιστων πολιτών από το κράτος.